51

تحت تاثیر زبان کتابی که می خواندم، اکنون سعی بر آن گونه سخن گفتن دارم! ایضا تحت تاثیر لحن نوشته های دکتر بابک که به راستی نویسنده قهاری شده اند.

یک روزگاری که آرزو می کردم کسی همانند بابک تصدقم شود و دوستم بدارد، هر چه منتظر می ماندم و حتی یاد می دادم به آیدین، هیچ فایده نداشت. می گفتم آیدین جان! دلم می خواهد برایم حرف بزنی. از اتفاقات روزانه ات هر قدر هم کلیشه و خسته کننده به نظر بیاید، برایم بگویی. می گفتم دلم میخواهد برایم ساز بزنی. می گفتم دلم ساز و طرب می خواهد. می گفتم آیدین جان مرا درست و مهربان صدا کن. می گفتم به من بگو جان من! هزار و یک راه می گفتم و می خواستم فقط کمی دل مرا پایبند کند. می گفتم دلم میخواهد روز ها صدایت را بشنوم. می گفتم شب ها که می خواهی بخوابی چند دقیقه ای با من صحبت کن. هر چه می دانستم که ممکن است قلبم با آن گرم شود را یادش می دادم. بی فایده بود. جنس دوست داشتنش، طرز محبت کردن کلامی اش، زمین تا آسمان فرق داشت.

حالا که بابک جانم را بخشیده ام... حالا که خود دوباره خواسته ام کنارم باشد... همین حالا باید آن شوی که چند ماه آزگار می گفتم و نمی شدی؟! که صبح ببینم دقیقا مرا آن گونه صدا کرده ای که همیشه می خواستم؟ که ظهر به یادم بیفتی و بخواهی با تو حرف بزنم؟ آخر الآن؟! الآن دیگر چه وقتش بود...

+ میلاد به ناگهان قانع شد که بخاطر خودش مواد و افیون را ترک خواهد کرد! معتاد دو هفته ای ما... باور کرد که من برای او نیستم. چیزی بیشتر از یک دوست یا یک ناجی خیر نیستم. که مرا ببیند و انگیزه بگیرد که این راهش نیست و کنار بگذارد. این بار دیگر کنترل اوضاع را در دست خواهم گرفت به یاری خداوندگارم...

+ دیشب این فکر به سرم افتاد که حتما لاغر شدنش بخاطر ازدواج و نامزدی رسمی نامرد و شیرینی خورده ی سابقش است. ولی بعد فکر کردم که همین یک مورد نبوده. بیماری مادرشان از یک طرف، بدهی های خودشان از طرف دیگر، جنگ و جدالی که پیش آمده سر سیگار کشیدنش، و اینکه پیش من آن قدر خجالت زده و بی آبرو جلوه نمود... که من مثل وقت های دیگر در این زمان هایی که به حرف هایم شاید احتیاج داشت، گناهش رو نبخشیدم و ترکش کردم... حق دارد این قدر لاغر و تکیده شود پسرک بیچاره...

+ خوشمان آمد که دیدیم همان گونه که لحن سخن گفتن او بر ما تاثیر گذاشته، ما نیز به نوبه خود روی بیان جملاتش تاثیر گذاشته ایم! یک جمله ای را گفت که جز خودم تا کنون ندیده بودم کس دیگری آن گونه سخن بگوید! یک جور ادبیات خاص مثلا!

+ آن منی، آن منی، آن من...

+ جان من نیز هستی!

از کوزه همان برون تراود که در اوست...