72

بذار اینجا رک و راحت بگم

حوصله شنیدن ناله های این و اون رو ندارم

حوصله هیچ آدمی رو ندارم

همه به درک

دلم فقط میخواست الآن دو سال پیش بود و من شهر اون بودم

و هیچ کدوم ازین اتفاقات گوه نمی افتاد

و الآن به جای همه ناراحتی هام خوشحال بودم

حوصله حرف زدن با خودش رو هم ندارم حتی

چون شکسته تو ذهنم

فقط دلم جسمش رو میخواست

حضورش رو

که اونم انگار به لطف پروردگار آرزو به دل باید از این دنیا برم

خسته م

حسودی میکنم

بدم میاد از همه

میخوام برای خودم باشم

دلسوزی کردم که تهش بهم گفتن ننه بزرگ

و حتما تو دلشون و با توجه به کنایه ها و شوخیا بهم گفتن حسود

چه میفهمن که من از لحاظ سنی اولا کوچیکترم از همشون

و بعدم منم یه زمانی عاشق تر از همه ی اونا بودم

و هیچ احمقی پیدا نشد که سر سوزنی منو درک کنه

به جز معصومه فقط... که چقدر دلتنگشم...

دیگه بسه. هر کی هر دردی داره به درک. برام مهم نیس

و در آخر گوه تو بلاگفا و گوشی لمسی که واسه نوشتن این چارتا خط گند زد اعصابم

از کوزه همان برون تراود که در اوست...