43

نمی خواستم با نیما حرفم بشه. ولی شد. خیلی هم جدی! به یه نتیجه رسیدم. که چشم می زنم خودم رو. دیگران نه ها، اتفاقا همیشه بهتر میشه براشون؛ ولی خودم نه. والا پیامبر راست گفته شوخی نکنید. که شوخی شوخی جدی ناراحتی پیش میاد. این حکایت ما بود امشب.

با یه اکانت دیگه برگشتم به همون گروه مزخرف عطا! یه حرف زدم که هر سه چهار نفری که اونجا بودن گفتن مهسا خودتی؟ جمعش کردم ولی دلم میخواست حداقل مهدی بدونه. اینقدر که یادم کرد و گفت کاش بیاد! بابابزرگ 17 ساله! آخر رفتم پی ویش و گفتم که مهسام. ظاهرا همه میدونستن عطا با من دعواش شده به لطف مگی جان! مهدی گیر داد که برگرد و گفتم نه. فقط بفهم کی چی گفته بود به عطا و اینکه من تمام پسر های دبیرستانی یا بزرگتر اونجا رو می بخشم به خودشون! هر چی پی ام های روز قبل رو می خوندم قشنگ یا دارن فحش میدن یا موضوع ندارن! حالا من که بودم شلوغ! محسن هم همین رو گفت که دیگه کسی حال نداره اونجا. امیدوارم این مهدی گند نزنه و فقط بفهمه. حوصله بحث و دعوا ندارم. مخصوصا که نمیتونم دلیت اکانت کنم و اینکه عطا شماره م رو داره. خلم بخدا. خودم رو درگیر چه چیزای مسخره و بیهوده ای می کنم..

برای سه شنبه هفته بعد بلیط می گیرم ایشالا... و میرم از خونه تا 5 ماه... تا فراموش کنم که امسال هم چه تابستون تلخی داشتم...

+ وقت خوابه... با فکرت بیا که بخوابیم بابک جان...

از کوزه همان برون تراود که در اوست...